هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی قصه گویی و داستان نویسی بر عملکرد حل مسئله ریاضی در دانش آموزان پسر چهارم ابتدایی بود. در اجرای این پژوهش شبه آزمایشی طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه استفاده شد. آزمودنی های پژوهش؛ از جامعه آماری دانش آموزان پسر پایه چهارم شهر بابل کلاس درسی که پژوهشگر به عنوان آموزگار مشغول تدریس بوده شامل 30 نفر دانش آموز پسر که در سال تحصیلی91-1390 بودند به عنوان نمونه در دسترس انتخاب شد؛ و در دو گروه 15 نفری گواه و شاهد به صورت تصادفی قرار گرفتند. به گروه آزمایشی در طی 10 جلسه آموزش قصه گویی و داستان نویسی ارائه شد. و گروه گواه به شیوه متداول از برنامه ی معلم هنر در کلاس درس استفاده می کرد.در ادامه با بررسی آزمون t با کمک نرم‌افزار بسته آماري براي علوم اجتماعي مستقل به مقایسه پیش آزمون و پس آزمون دو گروه  پرداخته شد. یافته هابیانگرآن است که از جمله عواملی است که می تواند در افزایش پاسخ های درست به مسئله های ریاضی در دانش آموزان پسر باشد.و گروه آزمایش ( که تحت آموزش قصه گویی و داستان نویسی قرارداشتند) در مقایسه با گروه گواه در حل مسئله ریاضی پیشرفت معنی داری نشان داند.و می توان نتیجه گرفت آموزش قصه گویی و داستان نویسی بر عملکرد حل مسئله ریاضی دردانش آموزان پسر چهارم ابتدایی مؤثر است.